Met wijdopen ogen zit ik de wereld te bekijken.
Mijn mond valt met de dag meer open van verbazing.
Ik sta versteld van de leugens, van de illusie’s, van de onrechtvaardigheid.
De schijnheiligheid, de onwetendheid…
Kortom, ik ben er allemaal niet zo gecharmeerd van.
Als kind laat iedereen je...

Zoeven stond ik voor mijn raam te kijken naar de wolken boven de stad. Het
schemerde, maar het regende niet. Ik kan dat heel lang, zo staren naar de stad en de
lucht erboven. Jeroen Brouwers schrijft ergens: 'ik vind er niks aan, aan leven.' En
hoewel ik dat ook wel eens denk, overkomt het...